Maya blog

blog galerii sztuki Maya;malarstwo,rzeźba, rysunek,obrazy,sztuka,artysta.

NATURALne INSPIRACJE

Kwiecień 5th, 2012

   Czy jest coś bliższego człowiekowi niż natura? Dlaczego stanowi ona tak potężną inspirację dla artystów? Wiele farby wylano, aby odpowiedzieć na te wiekowe już pytania. A wiemy przecież z własnego doświadczenia, że im starsze pytania, tym trudniej o świeże odpowiedzi.

Każdy wiek fascynował się pejzażem na nowo, każdy w inny sposób. Renesans zachwycił się perspektywą linearną, dla impresjonistów rewelacją okazały się nowe teorie chromatyczne, realiści  natomiast w swoich przedstawieniach zachłysnęli się werystyczną, bezpardonową szczerością. Takie „malarskie zwroty” można by wymieniać jeszcze długo. Bardzo długo. Jedno jest pewne, natura była, jest i będzie impulsem, pretekstem do pochwycenia w dłonie pędzla. Pejzaż, choć tak rozpowszechniony, wciąż zaskakuje różnorodnością ujęć oraz treści w nim zawartych.

M. Maksymowicz
Czytaj dalej…

Van Eyck, Caravaggio i Dali, czyli Swieta Trojca malarstwa.

Marzec 6th, 2012

Jak mówi historia arcydzieła malarstwa sakralnego, to trofea długiej, złożonej batalii zwanej ikonoklazmem. Być może właśnie dlatego, iż te „przyjemności wzrokowe” zostały zdobyte w tak zaciętym sporze tylko te doznania zaostrza. Skosztujmy zatem trzech wielkich arcydzieł malarstwa, które poruszają sferę sacrum.
Gdy zadamy sobie pytanie w jaki sposób ukazywana była Madonna z Dzieciątkiem,  niemalże każdy przywoła w swej pamięci obrazy z tronującą centralnie Marią, która na kolanach trzyma błogosławiącego Ziemię małego Chrystusa. W całej historii sztuki istnieją jednak przedstawienia bardziej rozbudowane i intrygujące. Jedno z takich dzieł znajduje się w Paryżu, w Luwrze. Jest to niezwykle wyrafinowana wariacja wspomnianego tematu biblijnego, autorstwa niderlandzkiego malarza Jana van Eyck’a. Artysta uzyskując wysoką pozycję na dworach książęcych, tworzył dla nie byle jakiej klienteli, bo m.in. dla samego  kanclerza dworu – Nicolasa Rolin. Kanclerz w 1435 roku zlecił artyście wykonanie obrazu ukazującego adorację Madonny z Dzieciątkiem, obrazu który stał się kwintesencją północnoeuropejskiego renesansu.van Eyck-Madonna Kanclerza Rolin
W niewielkim, wspaniałym, pałacowym wnętrzu widzimy trzy postacie, które – co zdumiewające – istnieją w tym samym wymiarze. Inaczej niż w przypadku przedstawień średniowiecznego ikonografizmu, gdzie fundator widniał w mikroskali, gdzieś na uboczu, na peryferiach głównej sceny. W przypadku naszego dzieła Nicolas Rolin jest pełnoprawnym bohaterem całej sceny. Co więcej, jego strój jest równie bogaty jak strój Madonny. A jego niewzruszony, surowy wyraz twarzy łagodzi jedynie podległa pozycja w jakiej się znajduje, klęczy on bowiem na pre-dieu.
Jedynym gościem ze świata nierealnego jest anioł koronujący Marię. Sacrum i profanum zostało splątane.
Zwróćmy jednak uwagę na roztaczający się za arkadami krajobraz, gdzie życie toczy się normalnym rytmem. Bez świadomości tego co się dzieje „za plecami”. Artysta przenosi nas w inną przestrzeń. Z góry spoglądamy na oplecione winnicami gaje, które znajdują się na obrzeżach graniczącego z rzeką, zaludnionego miasteczka. Nieco bliżej, na galerii stoi dwóch odwróconych do nas tyłem mężczyzn, jeden z nich ma na głowie czerwony turban. To prawdopodobnie sam Jan van Eyck. Takich „niespodzianek” jest w obrazie znacznie więcej.
Czytaj dalej…

Pejzaż wewnętrzny Marty Lipowskiej.

Styczeń 27th, 2012

Śledząc malarstwo Marty Lipowskiej wnikliwy obserwator z pewnością zauważy, że artystka nie stara się dokumentować rzeczywistości. Jej obrazy nie są notatkami z otaczającego nas świata, a raczej malarskim fantazmatem czasu. Uchwycone na płótnie chwile i wrażenia z pewnością posiadają swoją realną inspirację, jednak artystka przetwarza je w taki sposób, iż stają się one Jej wewnętrzną wypowiedzią.

Tytuł: Czereśniowa II

Tytuł obrazu: Czereśniowa II, format 50x40.

Nie znajdziemy w tych pracach dominującej kolorystyki, czy motywu przewodniego, odkryjemy natomiast niesamowitą grę światła, w wydobyciu którego istotną rolę pełni nad wyraz zróżnicowana faktura. Prowadzona przez artystkę rozgrywka między światłem a fakturą, na pierwszy plan wysuwa formę tychże obrazów,  na których to czasem wyłania się  jakaś postać. Niejednokrotnie tajemnicza, ponieważ całkowicie pozbawiona szczegółów.
Z każdego płótna emanuje zachwyt nad codziennością. Czy są to sceny w ogrodzie, czy wyciszony pejzaż morski, widoczna jest nieskończona admiracja świata. Jednym razem widz zaproszony zostaje przez artystkę do wypełnionego emocjami i feerią barw ogrodu, innym razem  porwany jest  na bezludny brzeg morza, który buduje wyjątkowy, nostalgiczny nastrój przepojony ciszą.
Zachwycające grą światła, koloru i faktury, wyraziste, a tym samym rozpoznawalne malarstwo Marty Lipowskiej ukazuje zapis wizji, często nierealistyczny, niemalże abstrakcyjny „pejzaż wewnętrzny”.

M. M.: Maluje Pani sceny z życia codziennego, są to misternie przez Panią wybierane zdarzenia czy tworzy Pani pod wpływem chwili?
M. LIPOWSKA:
Inspiracją do powstania obrazu jest dla mnie zawsze ciekawa sytuacja kolorystyczna. Nie zawsze mam możliwość malowania z natury – w przypadku postaci w ruchu lub szybko zmieniającego się światła jest to chyba niemożliwe, dlatego często maluję na podstawie zdjęć. Czytaj dalej…

Obiecuję Ci…będziesz nieśmiertelny!

Styczeń 19th, 2012

Fascynował, intrygował, zachwycał, bulwersował, prowokował, wywoływał kontrowersje. Zawsze i wszędzie wzbudzał emocje…

Nieśmiertelność - Maja Wolf

M.W. - Dominik Jasiński

Nic tak nie przyciąga wzorku jak wizerunek twarzy. Nic nie ciekawi tak , jak opowieść o innym człowieku.
Portret – jeden z najstarszych, najczęściej występujących oraz najchętniej tworzonych gatunków jaki powstał w historii sztuki. Występował już w starożytności i cieszył się tam dużym zainteresowaniem. W czasach średniowiecza stracił na wartości, by w okresie renesansu wzbić się na wyżyny swej popularności, a tym samym zaistnieć jako autonomiczny, całkowicie niezależny gatunek sztuki. Narodził się on z pragnienia przedłużenia ziemskiej bytności, również z pochwały wartości, które nie zginą wraz z końcem naszej egzystencji ale zostaną przekazane na zawsze przyszłym pokoleniom.

W Polsce sztuka portretowa rozwinęła się silnie w epoce sarmackiej. Wówczas to każdy szlachcic posiadał w domu obrazy swoich przodków, które miały mówić o prestiżu danego rodu. Podobiznom możnowładców często towarzyszyły atrybuty, dzięki którym można było poznać historię ich rodu. Ogromna ilość reprezentacyjnych portretów najwyższych dostojników Kościoła, a z czasem licznej burżuazji świadczy o niezwykłej potędze portretu. Cel był jednoznacznie określony – zawrzeć w przedstawieniu portretowanego informacje o jego pasjach, dokonaniach, pozycji społecznej czy po prostu o charakterze. Czytaj dalej…

“Casting na Monę Lisę” – rozdanie nagród i wernisaż pokonkurskowy.

Grudzień 19th, 2011
wernisaż pokonkursowy.Mona Lisa-konkurs1.

Chwilę przed rozdaniem nagród w konkursie "Casting na Monę Lisę" w galerii Maya.

 

13 grudnia o godz. 12.00 w Galerii Sztuki Maya odbyło się uroczyste wręczenie dyplomów z nagrodami oraz wernisaż wystawy prac laureatów konkursu plastycznego „Casting na Monę Lisę”. Konkurs skierowany był do dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 18 lat i podzielony na kategorie wiekowe. Nadesłano kilkaset prac z całej Polski. Uczestnicy wykonali prace w dowolnej technice, inspirowane tematem „Moja Mona Lisa”.

Czytaj dalej…

Taniec w obrazach pełnych muzyki.

Grudzień 7th, 2011

    

   Malarstwo Renaty Domagalskiej tętni życiem, energią, pasją. Ruch, który stanowi dla artystki główną inspirację, zdaje się być głównym bohaterem Jej prac. Człowiek jest tu narzędziem służącym do zobrazowania dynamiki i wyraźnej za jej pomocą ekspresji, której to efekt artystka osiąga za pomocą szybkich, szerokich i intensywnych pociągnięć pędzla oraz bogatej, często silnie skontrastowanej, soczystej kolorystyki. Każdy gest zaakcentowany jest rzuconą z odpowiednią intensywnością plamą barwną, która kreśli widzowi tor tegoż gestu. Czytaj dalej…

O dystansie i teatrze w twórczości Dominika.

Październik 27th, 2011
Hanka
Prace Dominika Jasińskiego będzie można oglądać w Maya przez cały listopad, aż do połowy grudnia.W galerii pojawią się barwne portrety znanych postaci polskiego kina i nie tylko …
Dominik portretuje aktorów i aktorki z całego świata, jak również futbolistów, reżyserów, inżynierów… a więc po prostu ludzi. W każdym znajduje ciekawą wartość, ale z zawodem aktora jest Mu łatwiej:

IN YOUR FACE

Październik 24th, 2011

plakat z wystawy-Jasiński

 

IN YOUR FACE to tytuł najnowszej wystawy prac Dominika Jasińskiego w Maya, której otwarcie 29 X 2011 o godzinie 14:00.Wystawa potrwa do 15 XII. Prace można również zakupić.

Ten 30-letni absolwent wydziału grafiki warszawskiej ASP poza wspaniałym warsztatem rysownika dysponuje wyjątkowym wyczuciem koloru. Bawi się nim w swoich obrazach, używając do tworzenia bardzo osobistych portretów, pełnych secesyjnego uroku i radości malowania. Jego wielkim atutem jest sprawność i ten malarski „słuch”. Czytaj dalej…

Bogactwo możliwości w tworzeniu kalkografii.

Październik 5th, 2011
kalkografia -autor Julia KP

kalkografia -autor: Julia KP

Warsztat artysty zawiera wiele technik i materiałów. Jedną z nich jest technika „kalkowania” poprzez kalkę drukarską. Mamy do czynienia z odbitką, czasami gotową kompozycją szablonową w połączeniu z papierem lub innym medium. Jeszcze tylko troszeczkę inwencji twórczej a można prowokować i zestawiać obrazy graficzne, rysunkowe, plamy, linie. Całe bogactwo proponowanego asortymentu.

Po pierwsze ODCISK – czyli to co kryje się pod powierzchnią prowokujemy do uzewnętrznienia w odbiciu graficznym w postaci czarnego oddruku.  Należy ułożyć na proponowanym wzorze kalkę z warstwą farby skierowaną na  materiał i za pomocą np.: wałka, patyczka, lub poprzez zarysowanie lub odciśnięcie gorącą powierzchnią (żelazko) uwiecznić wizerunek.  Ważne aby pracować na miękkim podłożu, pod kartkę szykujemy kocyk lud przy mniejszych formatach owiniętą materiałem deseczkę. Czytaj dalej…

Akwaforta, miękki werniks i akwatinta.

Wrzesień 30th, 2011

grafikaAkwaforta – technika, jak wspomniałam służy do przenoszenia rysunku naszej kompozycji, akwaforta odpowiedzialna jest za kreskę, jest bardzo precyzyjna, a grubości kresek regulujemy przez długość czasu trawienia. Akwafortę możemy stosować zamiennie z miękkim werniksem.

Nakładanie twardego werniksu.

Na odtłuszczoną blaszkę nakładamy równomiernie wałkiem gumowym werniks akwafortowy. Robimy to na piecyku na ciepło. Werniks jest lekko przeźroczysty. Kiedy powleczona nim płaszczyzna staje się koloru miodowego znaczy to, że warstwa substancji jest odpowiednia i zostawiamy płytkę do wyschnięcia.
Czytaj dalej…